De 10 van NAH

By 08/06/2017Verhalen

De tien van NAH

Clientbegeleidster Anouk van Deventer werkt bij Breinplein 5 op woonpark Eckartdal. In deze woning worden dertien mensen met NAH begeleidt. De begeleiders die er werken zijn stuk voor stuk gespecialiseerd (en opgeleid) in NAH.

Niet aangeboren hersenletsel is een verzamelnaam voor alle letsels aan de hersenen die zijn ontstaan na de geboorte. Bijvoorbeeld door een ongeluk, een trauma of beroerte maar ook door een ziekte zoals multiple sclerose, Parkinson en Huntington.

De gevolgen van NAH kunnen lichamelijk en psychisch zijn. Je kunt bijvoorbeeld denken aan halfzijdige verlamming, spasme, onwillekeurige bewegingen, problemen met het gevoel en moeheid. Maar ook aan psychische gevolgen, zoals persoonlijkheidsveranderingen, angststoornissen of problemen met aandacht, concentratie, geheugen, plannen en organiseren.
Mensen met niet aangeboren hersenletsel moeten van alles opnieuw leren. Daar is veel doorzettingsvermogen voor nodig. En steun en begrip van de omgeving.

In ‘De tien van NAH’ kruipt Anouk voor even in de huid van een persoon met NAH.

Wat veel mensen met niet aangeboren hersenletsel, willen dat je weet:

  1. Ik heb veel meer rust nodig dan voorheen. Ik ben niet lui. Ik raak lichamelijk oververmoeid maar ook mijn hersenen raken oververmoeid. Het is erg moeilijk en vermoeiend voor mijn hersenen om te denken, te verwerken en te organiseren. Vermoeidheid maakt het nog moeilijker om na te denken.
  2. Mijn uithoudingsvermogen wisselt, hoewel het van de buitenkant lijkt of alles weer goed en beter gaat. Cognitie is een kwetsbare functie voor iemand met hersenletsel. Sommige dagen zijn beter dan andere. Teveel van mij of van mezelf vragen leidt meestal tot tegenslagen.
  3. Verwacht niet van me dat ik nog precies zo ben als ik voor mijn hersenbeschadiging was, ook als je aan de buitenkant geen verschil ziet.
  4. Ik ben niet moeilijk als ik sociale situaties uit de weg ga. Menigten, verwarring en harde geluiden overbelasten mijn hersenen snel, het filtert geluiden niet meer zo als vroeger..
  5. Als er meerdere personen tegelijk praten, kan het lijken alsof ik niet meer geïnteresseerd ben in het gesprek. Dat komt omdat ik moeite heb om alle lijnen van het gesprek te kunnen volgen. Het is vermoeiend om te blijven proberen het allemaal goed aan elkaar te plakken. Ik ben dan niet dom of onbeleefd; mijn hersenen worden alleen maar teveel belast. Als we praten en ik vertel je dat ik moet stoppen, dan moet ik nu stoppen. En dat is niet omdat ik het onderwerp wil vermijden. Ik heb dan even een pauze nodig om te bedenken wat we allemaal besproken hebben. Later zal ik in staat zijn om het gesprek te hervatten.
  6. Probeer de omstandigheden te zien als een gedragsprobleem ontstaat. ‘Gedragsproblemen’ zijn vaak een indicatie van mijn onvermogen om om te gaan met een specifieke situatie en niet een problematiek van geestelijke gezondheid.
  7. Geduld is het beste cadeau dat je mij kunt geven. Het stelt me in staat om bewust en op mijn eigen tempo te werken, waardoor ik paden weer op kan bouwen in mijn hersenen. Luister alsjeblieft naar mij met geduld. Probeer niet te onderbreken. Sta mij toe om mijn woorden te vinden en volg mijn gedachten. Heb geduld met mijn geheugen.
    Weet dat niet herinneren, niet betekent dat het me niet interesseert.
  8. Praat niet met me alsof ik een kind ben. Ik ben niet dom, mijn hersenen zijn beschadigd en het werkt niet meer zo goed als vroeger. Probeer het te zien alsof mijn hersenen in het gips zitten.
  9. Ik kan star lijken. Omdat het voor mij goed is om taken steeds op dezelfde manier te doen. Het is net als het leren van de belangrijkste wegen voordat je de tussendoor weggetjes leert kennen.
  10. Als ik overgevoelig lijk kan dit een gevolg zijn van de schade of het kan een weerspiegeling zijn van de buitengewone moeite die het me nu kost om nu dingen doen. Taken die vroeger automatisch gingen met een minimale inspanning duren nu veel langer en kunnen een enorme prestatie zijn voor mij.

Lunet zorg heeft een zevental kennisgroepen, waarin voornamelijk (zorg)medewerkers zitting hebben. De kennisgroepen ontwikkelen expertise en kennis rondom een doelgroep of thema. Theoretische kennis en praktijkervaring komen samen in een kennisgroep en worden vandaaruit verspreid in de organisatie. NAH is één van de kennisgroepen, naast Ernstig Meervoudig Beperkt, Senioren, Psychgeriatrie, Autisme, Kind & Jeugd en Complex gedrag.

https://www.hersenletsel.nl
https://www.nah.nl
http://www.nahzobrabant.nl/

Lees meer over NAH in het verhaal van Jan de Louw (Jan 1 en Jan 2)